يعنى چه بسيار شكيبا هستند بر انجام كارى كه مىدانند ، آنها را به دوزخ مىكشاند . ( 1 ) 3 - از امام صادق ( ع ) : رگى نلرزد و پائى برنخورد و سرى درد نگيرد و بيمارى نيايد جز براى گناهى ، و اين است مقصود از گفتار خدا عز و جل ( 30 سوره شورى ) : « و آنچه مصيبت به شماها رسد براى آن است كه خود به دست آوريد و خدا بسيارى را هم گذشت مىكند » سپس فرمود : آنچه خدا از آن گذشت مىكند ، بيشتر است از آنچه مؤاخذه مىكند . ( 2 ) 4 - از امام باقر ( ع ) ، فرمود : هيچ نكبتى به بنده نرسد جز براى گناه كردن ، و آنچه خدا گذشت مىكند بيشتر است . ( 3 ) 5 - از امام صادق ( ع ) كه امير المؤمنين ( ع ) مىفرمود : مبادا دندان ز خنده نمايان كنى ، تو كه كردارت به رسوائى كشانده ، نبايد از بلاى شبگير آسوده باشد آنكه بد كردارى كند . ( 4 ) 6 - از ابى اسامه ، گويد : شنيدم امام صادق ( ع ) مىفرمود : به خدا پناه بريد از يورشهاى خدا در شب و روز ، گويد : گفتم : سطوتهاى خدا چيستند ؟ فرمود : گرفت و گير در برابر نافرمانىها . ( 5 ) 7 - از امام باقر ( ع ) ، فرمود :